អាថ៌កំបាំងធម្មជាតិ! ​នៅ​ក្នុង​លោក​នេះមាន​រុក្ខជាតិ​ស៊ី​សាច់​សត្វ​​ជា​អាហារ (មាន​វីដេអូ)

2/07/2015 0 Comments A+ a-

សត្វ​កណ្ដុរ​មួយ​ក្បាល​ជាប់​អន្ទាក់ Venus Flytrap (រើ​ខ្លួន​លែង​រួច)ប្រភព៖​ popsci.com
រុក្ខជាតិ​ខាង​ក្រោម​នេះ ធម្មជាតិ​របស់​វា​ត្រូវ​ស៊ីសាច់​ឆៅ​ជា​អាហារ ហើយ​វា​មិន​ទម្លាប់​ស្រូប​យក​សារធាតុ​ចិញ្ចឹម​ពី​ក្នុង​ដី​ដូច​ពពួក​រុក្ខជាតិ​ដទៃ​ទៀត​នោះ​ទេ។ នៅ​ក្នុង​លោក​នេះ ប្រភេទ​រុក្ខជាតិ​ស៊ី​សាច់​ជា​អាហារ​ (carnivorous plants) មាន​ចំនួន​ច្រើន ប៉ុន្តែ​ TheBNEWS ​សូម​ស្រង់​យក​រុក្ខជាតិ​សំខាន់ៗ​មក​ចុះ​ផ្សាយ និង​មាន​ឯកសារ​យោង​ច្បាស់​លាស់។ វិធី​ស៊ីសាច់​ឆៅ​ជា​អាហារ​របស់​ពពួក​រុក្ខជាតិ​ទាំង​នោះ គឺ​ដំបូង វា​អូសទាញ​សត្វ​ឲ្យ​ទៅ​ក្បែរ​វា ឬ​ចូល​អន្ទាក់​របស់​វា ហើយ​វា​សម្លាប់​ដោយ​​ម្ជុល​ពិស ឬ​ទឹក​ដែល​មាន​សារធាតុ​ពិស​ ហើយ​រំលាយ​សាច់​សត្វ រហូត​ដល់​ក្លាយ​ជា​ទឹក។ គឺ​ទឹក​នេះ​ហើយ ដែល​រុក្ខជាតិ​ត្រូវ​ការ​សម្រាប់​ចិញ្ចឹមជីវិត។

ដើម Venus flytrap
​Venus flytrap ជា​រុក្ខជាតិ​ស៊ីសាច់​ជា​អាហារ ហើយ​មាន​ប្រភព​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ភាគ​ខាង​កើត។ រុក្ខជាតិ​នេះ​ដុះ​នៅ​តំបន់​សើម។ ​វិធី​ចាប់​ចំណី​របស់​វា​គឺ មុន​ដំបូង​វា​បើក​បន្ទះ​របស់​វា​ជា​លក្ខណៈ​ចំហ​មាត់។ លុះ​មាន​សត្វ​មក​ទុំ​លើ​វា វា​ក៏​បិទ​មាត់​គ្រឹប​ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ចាក់​ម្ជុល​ពិស​ចូល​ក្នុង​សាច់​សត្វ រហូត​ដល់​សាកសព​សត្វ​រលាយ​ក្លាយ​ជា​ទឹក។ គឺ​ទឹក​នេះ​ហើយ​ដែល​វា​ស្រូប​យក​ទៅ​ចិញ្ចឹម​សរីរាង្គកាយ​របស់​វា។ ពេល​វា​ស្រូប​យក​ទឹក​ជីជាតិ​សាកសព សម្រាប់​ចិញ្ចឹម​រាងកាយ​រួចរាល់​ហើយ វា​ក៏​លា​បន្ទះ​នោះ​មក​វិញ ដើម្បី​រង់​ចាំ​ឲ្យ​សត្វ​ដទៃ​ទៀត​ចូល​មក​ទុំ​លើ​វា​ជា​ថ្មី។ វា​អាច​អនុវត្ត​វិធី​ចាប់​សត្វ​តាម​របៀប​នេះ​បាន​ពី​ ៣ – ៤ ដង ហើយ​វា​នឹង​ធ្វើ​រស្មី​សំយោគ (photosynthesis) ទៅ​ជា​ស្លឹក​ថ្មី ឬ​ពុំ​នោះ​ទេ​ស្លឹក​វា​នឹង​ងាប់។ (ប្រភព៖ BBC) http://www.bbc.co.uk/nature/life/Venus_Flytrap

សត្វ​កន្លង់​ចូល​ក្នុង​អន្ទាក់​របស់​ venus-flytrap (ប្រភព៖ kids.nationalgeographic.com)
សត្វ​កន្លង់​ចូល​ក្នុង​អន្ទាក់​របស់​ venus-flytrap (ប្រភព៖ kids.nationalgeographic.com)


ដើម Nepenthes 
រុក្ខជាតិ​នេះ​ដុះ​នៅ​តំបន់​ត្រូពិក (tropic) ​ហើយ​ស៊ី​សាច់​ឆៅ​ជា​អាហារ។ វិធី​រក​ចំណី​របស់​វា គឺ​ប្រើ​សម្រស់​ទាក់ទាញ ដោយ​រៀប​ចំ​ខ្លួន​វា​ឲ្យ​មាន​រូប​ឆោម​លោម​ពណ៌​ល្អ ចម្រុះ​ដោយ​ពណ៌​ផ្សេងៗ ដែល​សត្វ​មើល​ទៅ​គួរ​ឲ្យ​ទាក់​ចិត្ត​សត្វ​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ជិត ឬ​រក​វា​តែម្ដង។ រុក្ខជាតិ​នេះ​បញ្ចេញ​ទឹកដម (nectar) ដែល​មាន​ក្លិន​ឈ្ងុយ​ដូច​ស្ករ​អំពៅ។ នៅ​ពេល​សត្វ​ណា​ចូល​ទៅ​ក្បែរ​វា វា​បញ្ចេញ​សារធាតុ​ម្យ៉ាង​ដែល​រអិល ហើយ​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពោះ​របស់​វា​ដែល​មាន​រាង​ក្រឡូម (pitcher) ដែល​ចាប់​សត្វ​យ៉ាង​ស្អិត​ជាប់​មិន​ឲ្យ​គេច​ខ្លួន​ចេញ​មក​ក្រៅ​បាន។ បន្ទាប់​មក​រុក្ខជាតិ​នេះ​បញ្ចេញ​សារធាតុ​រំអិល និង​ទឹក​យ៉ាង​ច្រើន​ដើម្បី​ពន្លិច​សត្វ​ឲ្យ​លង់​ទឹក និង​ឈ្លក់​ទឹក​រហូត​ដល់​ដាច់​ខ្យល់​ងាប់។ នៅ​ក្នុង​ទឹក​នោះ​មាន​សារធាតុ​ពិស​ម្យ៉ាង​ដែល​រំលាយ​សត្វ​ឲ្យ​រលួយ​ដូច​ទឹក​ស៊ុប (soup) ហើយ​រុក្ខជាតិ​នេះ​ស្រូប​ទឹក​ទាំង​នេះ សម្រាប់​ចិញ្ចឹម​ការ​ធំធាត់​របស់​វា។ រុក្ខជាតិ​នេះ​អាច​ស្ទាក់​ចាប់​សត្វ​ធំៗ​ដូចជា​ជីងចក់ និង​កណ្ដុរ​សម្រាប់​ធ្វើ​ជា​អាហារ។ ​រុក្ខជាតិ​នេះ ជា​ប្រភេទ​វល្លិ៍​តោង​លើ​មែក​ឈើ ហើយ​ច្រើន​ដុះ​នៅ​តំបន់​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ (Southeast Asia) ​ជាពិសេស​នៅ​លើ​កោះ​ប័រនីអូ (Borneo) និង​កោះ​ស៊ូម៉ាត្រា (Sumatra)។ (ប្រភព៖ BBC) http://www.bbc.co.uk/nature/life/Nepenthes

ដើម Nepenthes  (ប្រភព៖severnicechy.info)
ដើម Nepenthes (ប្រភព៖severnicechy.info)

ដើម Nepenthes attenboroughii ឬ Rat-eating plant រុក្ខជាតិ​ស្រដៀង​នេះ​មួយ​ប្រភេទ​ទៀត​ដែល​ជា​ប្រភេទ​រុក្ខជាតិ​ស៊ីសាច់​ជា​អាហារ​ដែរ ហើយ​មាន​រូប​រាង​ស្រដៀង​ Nepenthes ដែរ ខុស​គ្នា​ត្រង់​ពណ៌។ លក្ខណៈ​ពិសេស​របស់​រុក្ខជាតិ Nepenthes attenboroughii នេះ​ត្រង់​ថា​ មិន​ដឹង​មូលហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​សត្វ​កណ្ដុរ​ចូល​ចិត្ត​ត្រសុល​ទៅ​រក​វា ឬ​ទៅ​ជ្រក​នៅ​ក្នុង​រុក្ខជាតិ​នេះ ហើយ​ត្រូវ​វា​ចាប់​ធ្វើ​ជា​ចំណី​អាហារ​រហូត​ដល់​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា «រុក្ខជាតិ​ស៊ី​កណ្ដុរ – Rat-eating plant » ហើយ​វិធី​ចាប់​និង​រំលាយ​សាកសព​សត្វ​កណ្ដុរ​គឺ​អនុវត្ត​ដូច​រុក្ខជាតិ Nepenthes ខាង​លើ​ដែរ។ ​រុក្ខជាតិ​នេះ​ត្រូវ​បាន​រក​ឃើញ​ដំបូង​នៅ​លើ​កោះ​មួយ​នៃ​ប្រទេស​ហ្វ៊ីលីពីន (Philippines) ដោយ​អ្នក​រុក្ខវិទ្យា (botanist) ​សញ្ជាតិ​អង់គ្លេស (England) កាលពី​ឆ្នាំ២០០៩។ (ប្រភព៖ The Telegraph) http://www.telegraph.co.uk/news/earth/earthnews/6041241/Rat-eating-plant-discovered-in-Philippines.html

សត្វ​កណ្ដុរ​ប្រុង​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ដើម Nepenthes attenboroughii (ប្រភព៖ sandesh.com)
សត្វ​កណ្ដុរ​ប្រុង​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ដើម Nepenthes attenboroughii (ប្រភព៖ sandesh.com)



ប្រែ​សម្រួល ៖ អន សំអាង

ប្រភព៖​ The Telegraph , BBC និង wikipedia.org