Showing posts with label ប្រពៃណី. Show all posts
Showing posts with label ប្រពៃណី. Show all posts

ទស្សនានូវ ការផាត់ភ្នែក យ៉ាងសិចស៊ីរបស់ ChloeMorello

សព្វថ្ងៃនេះមានស្រ្តី ជាច្រើនដែលចូល ចិត្តនូវការតុបតែងមុខ យ៉ាងស្រស់ស្អាត។ ជាពិសេសគឺការផាត់ ភ្នែកបែបសិចស៊ីនិង គួរឲ្យទាក់ទាញផងដែរ។
ថ្ងៃនេះខ្មែរឡូត សូមនាំអារម្មណ៍ ប្រិយមិត្តមកទស្សនានូវ ការតុបតែងមុខ យ៉ាងស្រស់ស្អាត បែបសិចស៊ីរបស់តារាស្រី ប្រចាំប្រព័ន្ធ Youtube នោះគឺ ChloeMorello។ ដោយនាងបាន បង្ហាញនូវការផាត់ និងគូរភ្នែក យ៉ាងមុតថ្លា បែបសិចស៊ី និងគួរឲ្យទាក់ទាញ សំរាប់ចូលរួមក្នុងកម្មវីធី ផ្សេងៗផងដែរ។ ជាពិសេសមាន រយៈពេលខ្លីនិងមាន ភាពងាយស្រួល សំរាប់នារីដែលចូល ចិត្តតុបតែងមុខបែប សិចស៊ីយកទៅ អនុវត្តន៍បានថែមទៀតផង។
សូមប្រិយមិត្តទស្សនាវីដេអូខាងក្រោមទាំងអស់គ្នា៖
ប្រភព : ខ្មែរឡូត

បុណ្យ«ដាលាន»៖ ប្រពៃណី​ដើម្បី​អបអរ​«ភោគផល» នៅ​ជនបទ​ខ្មែរ

ជាប្រពៃណីមួយ ដែលត្រូវបានបណ្ដាជនអ្នកស្រុកស្រែចំការ តែងតែរៀបចំធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ ក្នុងអំឡុងខែមករា កុម្ភៈ ឬ​ខែមិនា ទៅតាមភូមិនីមួយៗ ដើម្បីរំឭក​គុណដល់ទឹក ដី និងអាកាសធាតុ សម្រាប់ការបង្កបង្កើនស្រូវ។ នេះជាការអះអាង របស់មេភូមិមួយរូប ក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ ខណៈសមាជិកអ្នកភូមិរបស់លោក កំពុងប្រារព្ធបុណ្យប្រចាំឆ្នាំមួយ មានឈ្មោះថា​«បុណ្យដាលាន»។ អ្នក​សារព័ត៌មានរបស់មនោរម្យព័ងអាំងហ្វូ បានចុះទៅដល់ទីនោះ ដើម្បីធ្វើបទយកការណ៍នេះ មក​ជូន​លោកអ្នក។

ពំនូកចំបើងត្រូវបានគរទុក នៅក្រោយពេលបោកបែនរួច។
«ភូមិទួលធ្នង់» ជាភូមិមួយក៏ដូចជាភូមិដទៃទៀត តែងតែប្រារពពិធី«បុណ្យដាលាន»ជារៀងរាល់ឆ្នាំមិនដែលអាក់ខាន ក្រោយពីអ្នកភូមិ បានប្រមូលផលស្រូវរួចរាល់។ ភូមិនេះស្ថិតនៅក្នុងឃុំអង្គពពេល ស្រុកគងពិសី ខេត្តកំពង់ស្ពឺ ដែលមាន​ចម្ងាយជាងសាមសិបគីឡូម៉ែត្រ ពីទីក្រុងភ្នំពេញ។ ធ្វើដំណើរតាមបណ្តោយផ្លូវជាតិលេខបី រហូតដល់ផ្សារព្រៃទទឹង ទើប​បត់ស្តាំតាមផ្លូវលំចាក់កៅស៊ូមួយខ្សែរ ប្រមាណជាប្រាំមួយគីឡូម៉ែត ដោយឆ្លងកាត់ភូមិចំនូនប្រាំមួយភូមិទៀត គេនឹង​ទៅ​ដល់ភូមិនេះ (ភូមិទួលធ្នង់) ដែលជាភូមិទីប្រាំពីរ ស្តិតនៅខាងស្តាំដៃរ។
ក្នុងអំឡុងជុំវិញថ្ងៃទី០៩-១០ខែមីនា ក្រៅពីភូមិនេះ ក៏នៅមានភូមិផ្សេងៗទៀតដែរ ដែលបានប្រារពពីធី«បុណ្យដាលាន»​ដូចគ្នា។ ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងភូមិទាំងមូល បានស្រុះស្រួលគ្នា រៀបចំពិធី«បុណ្យដាលាន» ដើម្បីបង្កើតនូវភាព​សប្បាយ​រីករាយ ការជួបជុំ ជាពិសេស ការបង្ហាញនូវ«ផលស្រូវ»​ ដែលពួកគាត់ទទួលបានក្នុងឆ្នាំនេះ។
លោកពូ កេត សំអុល មេភូមិទូលធ្នង់ បានប្រាប់ថា ពិធី«បុណ្យដាលាន» នេះធ្វើឡើងតាមប្រពៃណីជារៀងរាល់ឆ្នាំ ក្នុង​អំឡុងខែមករា កុម្ភៈ ឬខែមិនា ទៅតាមភូមិនីមួយៗ ដើម្បីរំឭកគុណដល់ទឹក ដី និងអាកាសធាតុ ដែលជាកត្តាសំខាន់​ដល់​ការបង្កបង្កើនស្រូវ។ លោកមេភូមិបន្តថា ពីធីបុណ្យនេះក៏មាននិមន្តព្រះសង្ឃសូត្រមន្តដើម្បី សុំសិរីសួស្ដីជូនដល់​ពលរដ្ឋ ក៏ដូចជាសុំឲ្យការបង្កបង្កើនស្រូវ ឲ្យបានផលច្រើនរាល់ឆ្នាំ និងក៏មានរាប់បាត្រឆ្លងដែរ។ បើតាមលោកមេភូមិ ពិធីបុណ្យ​ដាលាន នឹងអាចធ្វើការទាក់ទាញ ចំណាប់អារម្មណ៍របស់ភ្ងៀវទេសចរណ៍អន្តរជាតិ ដើម្បីចូលរួម ជាកាសិក្សាស្វែងយល់ និងជាការកំសាន្តជាមិនខានឡើយ។
ប្រពៃណីនៅក្នុងដួងព្រលឹងនៃប្រជាជនខ្មែរ បើទោះមានទំនើបកម្មខ្លះៗ
ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យម្នាក់រស់នៅក្នុងភូមិនោះ លោកតា មាជ អាង ចំណាស់៧១ឆ្នាំ បានលើកឡើងថា បុណ្យដាលាន ក្នុងភូមិ​នាសម័យបច្ចុប្បន្ន ខុសប្លែកបន្តិចត្រង់«ការកំសាន្ត»។ ពីមុនគេលេងល្ខោន ឬចាប៉ីឆ្លងឆ្លើយ ទៅតាមចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត និងសទ្ធារបស់អ្នកភូមិ។ ឯបច្ចុប្បន្ននេះ គេចូលចិត្ត«ជួលធុងបាស់» ឬ«វង់ភ្លេងសម័យ» ដើម្បីរាំកម្សាន្តជាជំនួសវិញ។ លោកបន្តថា ចំពោះការរៀបចំបុណ្យនេះ ធ្វើឡើងជាលក្ខណៈគ្រួសារនីមួយៗ ដោយមានការធ្វើនំបញ្ចុកសម្លគ្រឿងខ្មែរ ឬសម្លការី និងម្ហូបជាច្រើនទៀត ទៅតាមចំណងចំណូលចិត្តរបស់ពួកគេ និងប្រមូលផ្តុំនូវទៃទានទាំងឡាយនោះ នៅ​ក្នុង​«សាលាបុណ្យ»មួយនាកណ្តាលភូមិ ដើម្បីវេប្រគេនព្រះសង្ឃ។ ជាមួយគ្នានោះដែរ ក៏សម្រាប់ទទួលសាច់ញាតិបងប្អូន និងមិត្តភ័ក្រ ដែលបានចូលរួមក្នុងភូមិ និងមកពីទីជិត ទីឆ្ងាយជាដើម។
លោកយាយអាយុ ៧០ឆ្នាំម្នាក់ឈ្មោះ យឺន  ដែលកំពុងតែធ្វើដំណើរយ៉ាងប្រញ៉ាប់ប្រញ៉ាល ទៅសាលាបុណ្យក្នុងភូមិ ដោយមានទូលនំបញ្វុក និងយូរសម្លរប្រហើរនៅដៃផងនោះ បានឆ្លើយទៅនឹងការសាកសួររបស់ទស្សនាវដ្តីថា ក្រោយ​ពីប្រមូលផលស្រូវដាក់ក្នុងជង្រុករួចរាល់ អ្នកភូមិ ចាប់ផ្តើមគិតគូរធ្វើបុណ្យដាលាននេះហើយ។ រីឯបងស្រី យឹម សាន ដែលកំពុងតែរួមដំណើរជាមួយគ្នានោះ ក៏ជ្រលក់សម្ដីជាមួយដែរថា ពីធីនេះគេធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ ហើយការធ្វើពីធីនេះ ទីមួយដើម្បីកំសាន្តសប្បាយ ក្រោយពីការនឿយហត់ ទីពីបង្ហាញគ្នាទៅវិញទៅមក ពីផលស្រូវដែលទទួលបាន ទីបី​ការ​ជួបជុំបងប្អូនជិតឆ្ងាយដែលបានមកចូលរួម។ បងស្រីបន្ថែមថា ពិធីនេះចាប់ផ្តើមពីម៉ោងមួយរសៀលថ្ងៃទីមួយ ដោយ​មានសូត្រមន្ត និងសម្តែងធម៌ទេសនា ពេលយប់រាំកម្សាន្ត។ ពេលព្រឹកថ្ងៃទីពីររាប់បាត ដាឆ្លង និងថ្ងៃត្រង់អ្នកភូមិ​យក​ផលស្រូវតាមសទ្ធា ទៅចាក់ជា «ធា» នៅសាលាបុណ្យ ហើយស្រូវនោះត្រូវប្រមូល ទៅដាក់នៅតាមវត្តដែលខ្វះខាត។

ម្ហូបចំណីត្រៀមបំរុង របស់ក្រុមអ្នកភូមិ សម្រាប់ពិធីបុណ្យ។ MONOROOM.info photo/ O. Vary។
យុវជនពីរនាក់ឈ្មោះ គាន់ និងរត្ន័ មានខ្សែស្រឡាយចិន បាននិយាយស្រដៀងគ្នាថា ឲ្យតែដល់ពេលបុណ្យទានម្តងៗ ក្រៅពីចូលឆ្នាំ មានតែបុណ្យដាលាននេះទេ ដែលធ្វើឲ្យប្អូនមានសប្យាយ រីករាយ និងបានជួបជុំបងប្អូន មិត្តភក្រ័។ ឯ​យុវជន ហៀង ធ្វើការនៅភ្នំពេញ មកពីខេត្តព្រៃវែងបាននិយាយថា «ខ្ញុំសប្បាយ មានអ្នកចូលរួមច្រើន ចង់មករាំលេង និងស្គាល់ពីភូមិគេផង»។ ចំណែកកញ្ញា កាន និង លក្ខ័ណ ទាំងពីរនាក់មកពីខេត្តបាត់ដំបង ធ្វើការនៅរោងចក្រមួយ​ជាយក្រុងភ្នំពេញ ហើយបានស្នាក់នៅក្នុងភូមិនេះ។ ប្អូនស្រីនិយាយថា បានចូលរួមក្នុងពិធីនេះសប្បាយ ហើយប្លែក ព្រោះនៅឯខេត្តរបស់ប្អូន មិនដែលឃើញគេរៀបចំពិធីនេះទេ មកទល់នឹងប្អូនអាយុជាងម្ភៃឆ្មាំទៅហើយនោះ។
ទាន«ប្រាំបួនដង»របស់ ចុល្លកាឡ ក្នុងរដូវធ្វើស្រែ
ព្រះតេជគុណ អ៊ិន គឹមសុង និមន្តមកពីវត្តទួលត្រាច ស្ថិតនៅក្នុងភូមិជាប់គ្នានេះ បានមានសង្ឃដីកាប្រហែលគ្នា នឹងក្រុម​អ្នកភូមិដែរ។ ព្រះអង្គបន្ថែមថា ពីធីនេះមានកំណើត តាំងពីសម័យពុទ្ធកាលមួយព្រះអង្គ ព្រះនាម«វិបស្សី»មកម្លេះ។
ដំណើររឿងនៃពិធីបុណ្យ«ដាលាន»នេះ លោកតា ស៊ូ ចែម ជាគណៈកម្មការវត្តទួលត្រាច បានលំអិតដំណាល តាមប្រជុំ​រឿងព្រេងជាតកថា កាលពីព្រេងនាយ មានបងប្អូនពីរនាក់ជាកសិករ បងឈ្មោះមហាកាឡ និងប្អូនឈ្មោះ ចុល្លកាឡ។ ថ្ងៃមួយប្អូន បានបេះស្រូវសាលីកំពុងតែចេញផ្លែ មកទំពារហើយមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ក៏កើតមានសទ្ធាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា បានបបួលបងធ្វើទានចំពោះព្រះសង្ឃ ដែលមានព្រះពុទ្ធជាប្រធាន។
លោកតាបន្តថា ទោះបីជាមានការអង្វរករពីប្អូនយ៉ាងណាក៏ដោយ បងនៅតែមិនព្រមព្រោះស្រូវ«ជិតចេញផ្លែ»ទៅហើយ។ ចុងក្រោយបងក៏បង្ខំចិត្តចែកស្រែនោះជាពីចំណែក ឯចំណែកប្អូនយកទៅធ្វើអីក៏ធ្វើទៅ។ ប្អូនសប្បាយចិត្តណាស់​ ដោយ​និយាយថា ស្រួលហើយខ្ញុំនឹងបានធ្វើទាន កុំឲ្យ«ស្រូវចេញផ្លែទាន់»។
ប្អូនបានបបួលមិត្តភក្រ័ជាច្រើន ទៅ«ហែកបង្ហើបស្រូវ» យកមកកិនចម្អិន លាយទឹកដោះស្រស់ ផ្សំជាមួយទឹកឃ្មុំ ស្ករ​ក្រាម យកទៅថ្វាយភិក្ខុសង្ឃ ដែលមានព្រះពុទ្ធជាប្រធាន ហើយប្រាថ្នាថា «ខ្ញុំសូមឲ្យបានត្រាស់ដឹង នូវធម៌ប្រសើរមុនគេ ក្នុង​អនាគតកុំខាន» ព្រោះជាទានប្រសើរ ដែលកើតពីស្រូវដំបូងបំផុត។ ក្រោយពីក្រាបបង្គំលា ប្អូនបានត្រឡប់​ទៅមើល​ស្រូវ​វិញ ក៏ឃើញចេញផ្លែរដូចគេចងកណ្តឹង ហើយបានសម្រេចចិត្តធ្វើទានក្នុងរដូវធ្វើស្រែ ឲ្យបានប្រាំបួនដង​ក្នុងមួយ​រដូវ។
ដល់ពេលស្រូវល្មមធ្វើអំបុក ប្អូនធ្វើទានជាលើកទីពីរ ពេលច្រូតធ្វើទានជាលើកទីបី ពេលហាលដៃធ្វើទានជាលើកទីបួន ពេលចងកណ្តាប់ធ្វើទានជាលើកទីប្រាំ ជញ្ជូនកណ្តាប់ដាល់លាន ធ្វើទានជាលើកទីប្រាំមួយ ពេលបោកបែន ធ្វើទាន​ជា​លើកទីប្រាំពីរ រោយស្រូវចាក់ធាធ្វើទានជាលើកទីប្រាំបី និងដឹកស្រូវចាក់ជង្រុកធ្វើទានជាលើកទីប្រាំបួន។ ចុល្លកាឡ បានធ្វើភត្តទានប្រាំបួនដង ហើយស្រូវឥតមានខូចឡើយ។
លោកតាបានបញ្ជាក់ថាមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ នៅសល់តែពីរទេដែលគេតែងតែប្រារព្វ មួយពិធី«បុណ្យអកអំបុក»​ជាពិធិ​ទីពីរ និងពីធី«បុណ្យដាលាន» ជាពីធីទីប្រាំបួននេះឯងរបស់ ចុល្លកាឡ ក្នុងចំណោមប្រាំបួនពិធី៕