ជីដូនវ័យ៨០ឆ្នាំ កូនប្រសាធ្វើបាប ធ្លាក់ខ្លួនរស់ក្នុងព្រៃពីរនាក់ចៅកម្សត់
កណ្តាលៈ ទាំងភ្នែកងងឹតមើលឃើញព្រាលៗលោកយាយ ទេស រ៉េម ហៅយាយ ពឺង វ័យ ៧៨ឆ្នាំ ដែលសព្វថ្ងៃកំពុងរស់នៅជាមួយចៅស្រីតូចម្នាក់ក្រោមដំបូលខ្ទមតូចមួយហ៊ុមព័ទ្ធដោយគម្ពោធព្រៃសម្បូរទៅដោយសត្វអសិរពិសនោះ បានលើកដៃញ័រៗប្រណម្យសំពះជូនពរនៅពេលអ្នកភូមិស្រុកដែលហុចជូនជាម្ហូបអាហារ ឬនំបង្អែម យូរៗម្តង។
ជាមួយនឹងការរៀបរាប់ទាំងស្មារតីភ្លេចភ្លាំង លោកយាយវ័យចំណាស់ដែលមកប៉ះចំជោគវាសនាដ៏កម្សត់ម្នាក់នេះ បានឲ្យដឹងថា ការដែលលោកយាយរលាយទ្រព្យធ្លាក់ខ្លួនមកពួនអាត្មានៅកណ្តាលគម្ពោធព្រៃតែម្នាក់ឯងនេះ ដោយសារតែកូនប្រសាធ្វើបាបទាំងផ្លូវចិត្ត និងផ្លូវកាយ រហូតត្រូវបង់ទ្រព្យផ្ទះសម្បែងគ្មានសេសសល់សូម្បីប៉ុនក្រចកនោះទេ។
លោកយាយ ទេស រ៉េម ហៅ ពឺង មានស្រុកកំណើតស្ថិតនៅក្នុងភូមិត្នោតខ្ពស់ ឃុំពន្សាំ ស្រុកអង្គស្នួល ខេត្តកណ្តាល។ លោកយាយជាស្ត្រីមេម៉ាយ មានកូនប្រុសស្រីពីរនាក់។ កូនស្រីច្បងត្រូវប្តីធ្វើបាបរហូតគ្មានទ្រព្យជាប់ខ្លួន ហើយសព្វថ្ងៃនេះ កំពុងរស់នៅទាំងត្រដរលើដីមួយកន្លែងដែលអ្នកភូមិឲ្យស្នាក់នៅបណ្តោះអាសន្ន។ រីឯកូនប្រុសម្នាក់ទៀត ដោយសារជីវភាពក្រីក្រ ក៏បានចាកចេញពីផ្ទះជិត១០ឆ្នាំហើយ តែរហូតមកទល់នឹងពេលនេះគ្មានដំណឹងសូម្បីបន្តិច។
លោកយាយ ពឺង បានឲ្យដឹងថា កាលពីដំបូងឡើយ លោកយាយមានដីធ្លី ផ្ទះសម្បែង និងស្រែចម្ការសម្រាប់ប្រកបរបរចិញ្ចឹមជីវិតដូចគេដូចឯងដែរ ប៉ុន្តែបុណ្យកុសលហុចផលមិនល្អ នៅពេលដែលលោកយាយមានកូនប្រសាជាមនុស្សបំផ្លាញ។ ទាំងសម្តីញ័រៗស្រក់ទឹកភ្នែកលោក យាយ ពឺង និយាយថា៖«ក្រោយកូនស្រីច្បងរៀបការមក កូនប្រសាខ្ញុំនោះ គ្មានធ្វើអីទេ ចេះតែផឹកស្រា និងដើរលេងអត់ប្រយោជន៍ ហើយមិនដឹងធ្វើអីទេ ចេះតែជំពាក់គេគ្រប់កន្លែង។ ដោយគិតថា កូនខ្ញុំក៏ចេះតែជួយ ម្តងលក់អានេះ ម្តងលក់អានោះ ដោះបំណុលឲ្យរហូត។ គេធ្វើបាបខ្ញុំរហូតសល់តែបាតដៃទទេ ផ្ទះសម្បែងក៏អត់មាននៅដែរ»។
លោកយាយរៀបរាប់បន្ថែមទាំងឈឺចាប់ថា៖«គេ(កូនប្រសា) ធ្វើបាបខ្ញុំសព្វបែបយ៉ាង អស់កន្លែងជ្រក រហូតធ្លាក់ខ្លួនមករស់នៅក្នុងព្រៃផ្សៃបែបនេះ។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យជីវិតខ្ញុំឈឺចាប់មិនអាចបំភ្លេចបាននោះ គឺនៅពេលខ្ញុំបង់ទ្រព្យគ្មានសល់ជំពាក់គេដោយសារតែវានោះ វាក៏បានចុះចោលប្រពន្ធកូនបាត់ទៅ មិនដឹងទៅណានោះទេ»។
ជាមួយនឹងសំណោកជីវិតមិនដែលស្គាល់ភាពរីករាយនេះ លោកយាយ ពឺង បាននិយាយនឹកគុណបុណ្យអ្នកស្រុកភូមិថា ជីវិតលោកយាយសព្វថ្ងៃនេះ កុំបានការជួយយកអាសារបស់អ្នកភូមិទេ កុំអីលោកយាយ និងចៅស្រីត្រូវដាច់បាយក្រហាយទឹកគ្មានជីវិតមកដល់ថ្ងៃនេះទេ។ យាយ ពឺង និយាយថា៖«ខ្ញុំសព្វថ្ងៃនេះ មិនភ្លេចគុណអ្នកភូមិទេ តិចច្រើនអី គេជួយរហូត កុំបានអ្នកភូមិជួយកុំអីជីវិតខ្ញុំនេះស្លាប់យូរហើយ»។
ក្រៅពីការជួយយកអាសារបស់អ្នកភូមិ លោកយាយ ទេស រ៉េម និងចៅស្រីអាយុ១២ឆ្នាំ តែងទៅកាប់ដីដាក់ថ្នល់ (ថ្នល់ក្រហមពីផ្សារបែកចាន ទៅភ្នំបាសិទ្ធិ៍) ត្រង់ចំណុចភូមិត្នោតខ្ពស់ ដើម្បីសុំការសន្ដោសពីអ្នកធ្វើដំណើរតាមសទ្ធា។ លោកយាយនិយាយថា៖ «សព្វថ្ងៃហ្នឹង ខំត្រដររស់ទៅអង្គុយនៅថ្នល់ហ្នឹង ហើយចៅស្រីជាអ្នកកាប់ដី គេអាណិតអ៊ីចឹងទៅក៏ឲ្យលុយមក។ មួយថ្ងៃបាន២០០០ ទៅ៣០០០ រៀល ហើយថ្ងៃសៅរ៍ អាទិត្យខ្លះបាន ៨ពាន់ទៅ ១ម៉ឺនរៀលទុកទិញអង្ករហូប»។
ក្មេងស្រីវ័យ ១២ឆ្នាំ នាង នី ចំរើន ហៅ តាកួន ដែលអ្នកមើលថែ និងរស់នៅជាមួយជីដូនវ័យជិត៨០ឆ្នាំ បានឲ្យដឹងថា រូបនាងមិនបានចូលរៀនទេ ព្រោះនាងត្រូវនៅមើលថែយាយចាស់ ហើយឆ្លៀតពេលធ្វើផ្លូវយកលុយទិញអង្ករហូប។ កុមារីរូបនេះថា៖«ខ្ញុំក៏ចង់ទៅរៀននឹងគេដែរ តែអត់លុយ អត់អ្នកមើលយាយ ព្រោះពេលខ្លះយាយខ្ញុំវង្វេងវង្វាន់ដើរអត់ដឹងខ្លួនទេ»។
ក្មេងស្រីដ៏គួរអាណិតរូបនេះបាននិយាយថា៖«ខ្ញុំចង់ហូបឆ្ងាញ់ ពេលខ្លះ ខ្ញុំ និងយាយដាច់បាយក៏មាន ហូបជាមួយអំបិលក៏មានដែរ»។ ស្របគ្នានោះ យាយ ពឺង បាននិយាយទាំងទឹកភ្នែកថា៖«នៅរដូវបុណ្យទាននេះ ខ្ញុំចង់ទៅវត្តនឹងគេណាស់»។
អ្នកមីង ព្រីង អឿន អ្នកភូមិត្នោតខ្ពស់ បានឲ្យដឹងថា យាយ ពឺង គួរឲ្យសង្វេគណាស់ គាត់បង់ទ្រព្យគ្មានសល់ទេដោយសារកូនប្រសា ហើយសព្វថ្ងៃនេះ កុំបានអ្នកជិតខាងឲ្យដីនៅកុំអីគ្មានកន្លែងជ្រកទេ។ គាត់រស់នៅសព្វថ្ងៃពឹងលើអ្នកភូមិ តែថ្ងៃខ្លះក៏ដាច់បាយម្តងៗដែរ៕
ប្រភពពី ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍
